70
11. وابستگی آگاهی جمعی به نهادهای اجتماعی
مارکس، The Eighteenth Brumaire of Luis Bonaparte 1818-1883
مردم همواره تاریخ خود را می سازند، اما نه بر اساس خواسته های آزادانه ی خویش، و نه تحت شرایطی که خود انتخاب کرده اند. بلکه بر اساس شرایط از پیش تعیین شده و به ارث رسیده که به طور مستقیم باآن روبرو هستند. سنت نسل های مرده همچون کابوسی بر دوش باقی ماندگان سنگینی می کند. و تنها وقتی آنها درگیر تحول انقلابی خود و آنچه اطرافشان است می شوند، در بوجود آوردن چیزی که تا پیش از این وجود نداشته، در این این بازه های بحرانی انقلابی با دقت و احتیاط روح گذشته رو به یاری می طلبند. آنها با وام گرفتن اسم ها، شعارها، و قالب های فرهنگی
71
به ترسیم صحنه ی تاریخی- جهانی جدید در یک زبان مقدس، پنهان و وام گرفته شده می پردازند. لوتر (Luther) نقاب پال (Paul) را بر صورت می زند و انقلاب 1789-1814 خود را به عنوان آلترناتیوی جمهوری و امپوراتوری روم معرفی می کند. و انقلاب 1848 به عنوان چیزی بهتر از تقلیدی در بعضی جنبه های از انقلاب 1789 و در برخی دیگر 5-1793 شناخته نمی شود. به همین صورت، پیشروانی که زبان جدیدی را فرا می گیرندهمیشه آنرا دوباره به زبان مادری خود ترجمه می کنند: و تنها می توان آنها از این نظر بررسی کرد که آیا موفق به حفظ مناسب روح زبان جدید شده اند و یا اینکه آیا توانسته اند که به ابراز آزادانه خود پرداخته بدون اینکه آنرا بدون ارجاع به گذشته و با فراموشی ریشه های زبانی خود در استفاده زبان جدید manipulate کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر